10 czeskich wyrażeń, które (prawie) zawsze źle zrozumiesz

Praga to miasto stu wież, miliona piw i… kilku tysięcy pułapek językowych.
Dla Polaków czeski wydaje się „prawie taki sam” jak polski, a potem nagle orientujesz się, że "szukałeś sklepu" i zapytałeś przypadkowo o… coś zupełnie innego.
Oto 10 zwrotów, które warto znać, plus pięć słów, których lepiej NIE mówić głośno. Dla własnego bezpieczeństwa. I godności.

1. „Ahoj” – cześć, ale serio wszędzie

Czeski „Ahoj” (Google Maps do przypadkowej knajpy, żebyś mógł to przetestować) to magiczne słowo. Możesz powiedzieć je sąsiadowi, kelnerowi, psu na ulicy i policjantowi. Uwaga: przy teściowej nie działa.

2. „Kolik to stojí?” – ile to kosztuje?

Prawdziwy test turysty w Pradze. Jeśli chcesz zobaczyć minę kelnera w luksusowej restauracji na Pařížskiej (lokalizacja) – zapytaj o cenę deseru. Pamiętaj, że odpowiedź może być równie szokująca jak kurs korony.

3. „Na zdraví” – na zdrowie!

Idealne do toastów. Ale uważaj – w Czechach to jest kontrakt społeczny. Jeśli powiesz „Na zdraví”, musisz pić do dna. Próba oszukania systemu może skończyć się publicznym zawstydzeniem przez barmana.

4. „Prosím” – proszę, ale trochę bardziej

To najbardziej wielofunkcyjne słowo w czeskim. Oznacza: „proszę”, „dziękuję”, „podaj piwo”, „czy możesz się przesunąć” i „błagam, nie rób mi krzywdy”. Jedno słowo, milion zastosowań. Tylko nie myl z polskim „prosimy o ciszę” – w Pradze ciszy nie ma.

5. „Kde je…?” – gdzie jest…?

Najczęściej używane razem ze słowem „toaleta”.
Pro tip: w Pradze pytanie „Kde je toaleta?” (link dla pewności) to forma sztuki. Nigdy nie wiesz, czy skończysz w luksusowym hotelu, czy w piwnicy z kafelkami z 1974.

6. „Zaplatím” – zapłacę

Używane w knajpach, ale wymaga perfekcyjnego timingu. Jeśli powiesz to za wcześnie, kelner obrazi się. Jeśli powiesz za późno – kelner zniknie na trzy godziny, a Ty nauczysz się języka czeskiego w wersji „gestykulacja survivalowa”.

7. „Dobrý den” – dzień dobry

Brzmi elegancko, ale działa tylko do południa. Potem lepiej powiedzieć „Dobrý večer”, bo inaczej kelnerzy spojrzą na Ciebie jak na turystę z Białegostoku. Chociaż… i tak poznają.

8. „Děkuji” – dziękuję

Jeśli chcesz zasłużyć na wieczne uznanie czeskiego narodu, powiedz to po zakupie piwa. Bonus: kelner się uśmiechnie i może nawet powie „Prosím” (czyli „nie ma za co” – ale i tak zabrzmi, jakby miał do Ciebie pretensje).

9. „Pomoc!” – ratunku!

Uwaga, działa tylko wtedy, gdy faktycznie potrzebujesz pomocy. Jeśli krzykniesz to w kolejce po trdelník na Starówce, bo zabrakło Nutelli, nikt Ci nie pomoże.

10. „Neumím česky” – nie mówię po czesku

Świetne, jeśli czujesz się zagubiony. Ale uwaga: 90% czeskich kelnerów odpowie wtedy płynnym angielskim. 10% spojrzy na Ciebie jak na wyzwanie i będzie mówić po czesku jeszcze szybciej.

Lepiej nie mów tego głośno… 😎

(czyli 5 czeskich słów, które znaczą coś zupełnie innego)

1. „Szczęście” – po czesku „štěstí” = „szczęście”, ale „szczęście” po polsku rozumiane źle brzmi w kontekście czeskim. Zamiast pytać „Gdzie mogę kupić szczęście?”, powiedz lepiej „pivo”.
2. „Sklep” – po czesku „sklep” = piwnica. Jak powiesz „Idę do sklepu”, Czesi myślą, że zamierzasz zamieszkać w podziemiu.
3. „Zapomnieć” – w czeskim „zapomenout” = zapomnieć, ale „zapomenout se” oznacza… zachować się niestosownie. Delikatnie mówiąc.
4. „Lustro” – po czesku „lustr” = żyrandol. Jeśli zapytasz w hotelu o „lustro”, dostaniesz lampę. Albo spojrzenie pełne politowania.
5. „Szukać” – no cóż… w Czechach lepiej nie pytać o szukanie. Powiedzmy, że to słowo ma… romantyczne konotacje.

Odkryj Pragę (i jej językowe pułapki) z nami

Jeśli chcesz uniknąć wpadek językowych, zobaczyć, gdzie faktycznie jest toaleta i dowiedzieć się, które piwo zamawiać, żeby nie brzmieć jak turysta – wybierz jedną z naszych wycieczek po Pradze.
Grupy są małe, przewodnicy cierpliwi, a transport lokalny zawsze w zasięgu.